Petani Law & Tax
Kthehu tek blogu

Kredia dhe sigurimi i pronës

Ke Kredi Dhe Paguan Sigurimin e Pronës? | Petani Law & Tax E Drejtë Bankare & Mbrojtja e Konsumatorit Ke Kredi Dhe Paguan Sigurimin e Pronës? Hape policën sot. Mund të mos jesh i siguruar për atë që mendon. Ke marrë një kredi. Banka të ka kërkuar një pronë si kolateral. Pastaj të ka thënë se duhet ta sigurosh nga zjarri, tërmeti dhe rreziqe të tjera. Polica është bërë. Primi paguhet. Dhe ti ke vazhduar i qetë me bindjen: “Prona ime është e siguruar.” Po të bëj vetëm një pyetje: PËR SA? Nëse sot…

Business law Stafi Petani Aug 27, 2026 11 min lexim
Albania Tax
Ke Kredi Dhe Paguan Sigurimin e Pronës? | Petani Law & Tax E Drejtë Bankare & Mbrojtja e Konsumatorit Ke Kredi Dhe Paguan Sigurimin e Pronës?

Hape policën sot. Mund të mos jesh i siguruar për atë që mendon.

Ke marrë një kredi. Banka të ka kërkuar një pronë si kolateral. Pastaj të ka thënë se duhet ta sigurosh nga zjarri, tërmeti dhe rreziqe të tjera. Polica është bërë. Primi paguhet. Dhe ti ke vazhduar i qetë me bindjen: “Prona ime është e siguruar.”

Po të bëj vetëm një pyetje: PËR SA?

Nëse sot nuk e di përgjigjen, ky shkrim është për ty. Merr policën e sigurimit. Gjej rubrikën “Shuma e siguruar”. Pastaj krahasoje me vlerën reale të pronës. Mund të zbulosh diçka që ndoshta askush nuk ta ka shpjeguar kur ke marrë kredinë: prona jote mund të vlejë shumë më tepër se shuma për të cilit është siguruar.

Dhe atëherë lind pyetja: Nëse prona është e imja, risku është imi dhe sigurimin e paguaj unë, kush vendosi për sa duhet të sigurohet? Unë? Apo banka, duke parë kryesisht vlerën e kredisë së saj?

Një pronë 1 milion euro. Një kredi 300 mijë euro. Një sigurim 300 mijë euro.

Le ta bëjmë fare të thjeshtë. Ke një pronë që vlen 1,000,000 euro. Ke marrë kredi 300,000 euro. Prona është vendosur kolateral. Polica e sigurimit është bërë për 300,000 euro. Banka mund të jetë e mbrojtur për ekspozimin e saj. Po ti? Ti vazhdon të kesh në risk një pasuri prej 1 milion eurosh.

Dhe pikërisht këtu duhet të ndahet një koncept që shumë kredimarrës mund të mos e kenë menduar kurrë: INTERESI I BANKËS NUK ËSHTË I NJËJTË ME INTERESIN E PRONARIT.

Banka dëshiron të mbrojë kredinë. Pronari dëshiron të mbrojë pronën. Të dyja janë interesa legjitime. Por nuk janë e njëjta gjë. Dhe kur policën e paguan pronari, ai duhet të dijë qartë cilin prej këtyre dy interesave po financon.

Dhe kjo nuk është një hipotezë. Autoriteti i Konkurrencës e ka gjetur në praktikën bankare.

Në Vendimin nr. 585, datë 24.01.2019, Komisioni i Konkurrencës hetoi pikërisht tregun e ndërmjetësimit të sigurimeve nga bankat e nivelit të dytë. Tregu i analizuar përfshinte shprehimisht: sigurimin e jetës dhe sigurimin e pronës nga zjarri dhe dëmtimet.

Dhe një nga konstatimet në dokument është veçanërisht domethënës. Për sigurimin e kolateralit, Autoriteti konstatoi se tarifat e primit aplikoheshin: «mbi vlerën e objektit që do të sigurohej ose mbi vlerën e kredisë, në bazë të kërkesës së bërë nga banka.»

Pra pyetja: “Po sigurohet prona apo kredia?” nuk është një pyetje retorike. Është një problem që del nga dokumentet zyrtare të vetë Autoritetit të Konkurrencës.

Prona është e jotja. Primin e paguan ti. Kush e zgjedh siguruesin?

Pyetja e dytë është po aq e thjeshtë. Kur ke marrë kredinë, a të ka thënë dikush: “Zgjidhni shoqërinë e sigurimit që dëshironi, me kusht që polica të plotësojë këto kritere”? A të janë dhënë disa oferta? A të është treguar çmimi i secilës? A të është shpjeguar se mund të paraqesësh një policë tënden? Apo thjesht është prerë një policë dhe kostoja është kaluar në llogarinë tënde?

Nëse ka ndodhur e dyta, nuk je i vetmi që duhet ta bësh këtë pyetje. Sepse Autoriteti i Konkurrencës e ka ngritur këtë problem prej vitesh.

Në vitin 2019 Autoriteti konstatoi kufizim të zgjedhjes së klientëve

Vendimi nr. 585/2019 është jashtëzakonisht interesant. Pas hetimit, Autoriteti konstatoi ndër të tjera se disa banka nuk kishin marrëveshje me të gjitha shoqëritë e sigurimit për sigurimin e pronës nga zjarri dhe dëmtimet, “duke kufizuar mundësinë e zgjedhjes nga konsumatori”. Për një bankë tjetër konstatoi orientim të klientëve drejt një shoqërie të caktuar sigurimi. Për një tjetër konstatoi ndërmjetësim të sigurimit të pronës pa licencën perkatëse.

Dhe Komisioni nuk u mjaftua me konstatimin. Vendosi detyrime konkrete që bankat të ofronin ndërmjetësimin pa kufizuar mundësinë e zgjedhjes së klientëve, si dhe rekomandoi AMF-në të merrte masa për licencimin dhe metodologjinë e primeve. Tregu duhej të monitorohej edhe për një vit pas vendimit. Pra këtë debat institucionet shqiptare e kanë bërë të paktën që në vitin 2019.

Edhe më interesant: bankat fitojnë nga sigurimi që paguan kredimarrësi

Ka edhe një aspekt tjetër që qytetari duhet ta dijë. Banka nuk është domosdoshmërisht vetëm institucioni që kërkon sigurimin. Nëse vepron si ndërmjetës i licencuar, mund të përfitojë komision brokerimi nga shoqëria e sigurimit.

Dhe këtu dokumentet zyrtare janë shumë interesante. Në hetimin e vitit 2019, Autoriteti i Konkurrencës konstatoi se komisionet e brokerimit të bankave të analizuara varionin: NGA 20% DERI NË 62.5% TË PRIMIT TË SIGURIMIT.

Autoriteti i cilësoi këto komisione “shumë të larta”, duke i krahasuar me komisione prej 5% - 10% në produkte të tjera sigurimi, dhe vlerësoi se mungesa e metodologjisë së llogaritjes së primit i bënte ekonomikisht të pajustifikueshme komisione të tilla.

Tani pyetja bëhet edhe më interesante: Kush e paguan primin? Kredimarrësi. Kush mund të përfitojë komision nga shitja e policës? Ndërmjetësi. Atëherë transparenca dhe liria e zgjedhjes nuk janë më çështje formale. Janë thelbësore.

Vendimi 585/2019 • Ligji Nr. 9902/2008 • Ligji Nr. 52/2014 • Rregullorja BSH 48/2015 • Komisionet 20% - 62.5%

Ligji thotë se ti ke të drejtë të informohesh

Ligji nr. 9902, datë 17.04.2008, “Për mbrojtjen e konsumatorëve”, i ndryshuar, është shumë i qartë. Neni 7 (Detyrimi i përgjithshëm i informimit) parashikon se tregtarët duhet t'u japin konsumatorëve të dhëna të plota dhe të sakta për mallrat dhe shërbimet. Ligji kërkon që informacioni të jetë i vërtetë, i saktë dhe i qartë, si dhe të përfshijë karakteristikat e shërbimit, kushtet e tregtimit dhe rreziqet.

Pra nuk mjafton: “Je i siguruar.” Duhet të dish: Për sa? Për çfarë? Me cilën kompani? Sa kushton? Çfarë përjashtohet?

Edhe informacioni i vërtetë mund të jetë çorientues

Kjo është një pjesë shumë interesante e Ligjit për Mbrojtjen e Konsumatorëve. Neni 14 (Praktika çorientuese) përcakton se një praktikë mund të jetë çorientuese edhe kur informacioni është faktikisht i vërtetë, nëse mënyra e paraqitjes mashtron ose mund të mashtrojë konsumatorin dhe e shtyn të marrë një vendim që ndryshe nuk do ta kishte marrë.

Të thuash: “Prona është e siguruar nga zjarri” mund të jetë teknikisht e vërtetë. Por nëse nuk i shpjegohet pronarit se prona është siguruar vetëm për një pjesë të vlerës, apo se inventari, malli dhe pajisjet nuk mbulohen, atëherë shtrohet pyetja juridike nëse konsumatori ka marrë informacionin real që i nevojitej.

Dhe ligji ka një emër edhe për informacionin që nuk të jepet: “informacion i mangët çorientues”

Neni 15 i Ligjit nr. 9902/2008 sqaron se një praktikë është çorientuese edhe kur tregtari nuk jep informacionin që i nevojitet konsumatorit mesatar për të marrë një vendim të informuar. Po kështu, informacioni konsiderohet i mangët kur fshihet ose jepet në mënyrë të paqartë, të pakuptueshme, të dykuptimtë ose të parakohshme.

Pra “ishte e shkruar diku në policë” nuk e mbyll automatikisht debatin juridik. Çështja është: A ËSHTË INFORMUAR REALISHT KONSUMATORI?

Ligji i sigurimeve është edhe më specifik

Ligji nr. 52/2014 “Për veprimtarinë e sigurimit dhe risigurimit” vendos një regjim të posaçëm informimi. Neni 63 (Detyrimi për informim përpara nënshkrimit të kontratës) përcakton se siguruesi dhe ndërmjetësi janë të detyruar që përpara nënshkrimit t'i japin konsumatorit me shkrim informacionin e nevojshëm: rreziqet e mbuluara/përjashtuara, primin, mbulimet bazë/shtesë, mënyrën e dëmshpërblimit dhe procedurat e ankimit.

Nëse po sigurohet vetëm ndërtesa dhe jo inventari, ky nuk është një detaj që konsumatori duhet ta zbulojë pas zjarrit. Duhet ta dijë para se të paguajë policën.

Dhe këtu ligji përdor vetë fjalën “mashtruese”

Kjo është arsyeja pse debati nuk duhet zbutur artificialisht. Neni 62 i Ligjit nr. 52/2014 parashikon pasojat kur siguruesi ose ndërmjetësi nuk përmbush detyrimin për informim ose jep informacion të natyrës mashtruese apo orientuese. Nëse kjo ndikon në vendimmarrjen e të siguruarit, ligji i njeh të drejtën të zgjidhë kontratën dhe të kërkojë dëmshpërblimin për dëmin e shkaktuar.

Po nëse ke një policë tënden?

Ke siguruar pronën vetë. Polica është aktive, siguruesi është i licencuar, vlera mbulon rreziqet që kërkon banka. Dhe banka të thotë: “Nuk e pranojmë. Do të bëjmë policën tonë.” Mos u mjafto me përgjigjen. Pyet: PSE? Cili kriter nuk plotësohet? Cila klauzolë mungon? Pse nuk pranohet siguruesi? Dhe kërkoje me shkrim.

Banka e Shqipërisë sot e thotë edhe më qartë

Rregullorja nr. 48/2015 e Bankës së Shqipërisë “Për kredinë konsumatore dhe kredinë hipotekare”, në versionin e integruar, përcakton në Nenin 9/4 (Paketat e agreguara dhe të kombinuara) se banka duhet ta informojë konsumatorin nëse konsumatori mund ta blejë produktin e sigurimit nga një ofrues i zgjedhur prej tij apo nga një ofrues i paracaktuar. Po i njëjti nen përcakton: “Banka nuk mund të ofrojë paketa të kombinuara (tying practice) për konsumatorët.”

Për më tepër, Neni 11 i Rregullores nr. 48/2015 parashikon se për kredinë hipotekare, banka duhet t'i paraqesë konsumatorit me shkrim informacionin standard parakontraktor dhe atë të personalizuar PËRPARA kontratës.

Dhe Autoriteti i Konkurrencës nuk e ka ngritur këtë problem vetëm një herë

Pas hetimeve të viteve 2018 - 2019, në nëntor 2024 Autoriteti i Konkurrencës hapi një tjetër hetim me Vendimin nr. 1130, datë 07.11.2024. Në mars 2025, me Vendimin nr. 1171, çështja kaloi në HETIM TË THELLUAR për shkelje të mundshme të nenit 4 dhe/ose 9 të Ligjit nr. 9121/2003 “Për mbrojtjen e konkurrencës”.

Në vitin 2025, Autoriteti u kërkoi vetë kredimarrësve të raportonin rastet kur nuk u ishte dhënë mundësia të zgjidhnin lirisht shoqërinë e sigurimit ose kishin pasur pengesa të imponuara nga bankat. Hetimi vijoi me një seri vendimesh në shkurt dhe mars 2026 që vendosën kushte dhe detyrime ndaj bankave:

  • Vendimi nr. 1261, datë 20.02.2026 - UBA;
  • Vendimi nr. 1264, datë 20.02.2026 - Credins Bank;
  • Vendimi nr. 1270, datë 20.02.2026 - Tirana Bank;
  • Vendimi nr. 1276, datë 09.03.2026 - Intesa Sanpaolo Bank Albania.

Po AMF?

Autoriteti i Mbikëqyrjes Financiare (AMF) mbikëqyr tregun e sigurimeve. Rregullorja e AMF nr. 35, datë 28.05.2015 parashikon procedurën e shqyrtimit të ankesave. Gjatë shqyrtimit AMF mund të kërkojë dokumente, të zhvillojë takime dhe të kryejë verifikime pranë shoqërisë së sigurimit.

BËJ NJË PROVË SONTE

Nëse ke kredi dhe pronë të hipotekuar, gjej policën dhe përgjigju këtyre pyetjeve:

  • Sa vlen realisht prona ime kaj dhe për sa është siguruar?
  • A është shuma e policës rastësisht e afërt me kredinë e mbetur?
  • Kush e ka përcaktuar këtë shumë dhe kush e zgjodhi kompaninë?
  • Çfarë mbulon “zjarri”? A mbulohen inventari, malli dhe pajisjet?
  • Kush është përfituesi i dëmshpërblimit?
  • Nëse ke një policë ekzistuese, pse nuk pranohet?

Mos prano më përgjigjen: “Kështu e ka banka.” Kërko arsyet me shkrim. Mashtrimi më i rrezikshëm është të mendosh se je i mbrojtur. Prandaj, hape policën sot!

Petani Law & Tax

Material juridik dhe sensibilizues mbi transparencën, sigurimin e kolateralit dhe të drejtat e kredimarrësve. Për zbatimin në një rast konkret duhet të analizohen kontrata e kredisë, polica e sigurimit dhe statusi juridik i kredimarrësit.